Wyświetl większą mapę

Ludność
32 tys. mieszkańców (2005). Średnia gęstość zaludnienia: 1,64 tys. osób/km2. Przyrost naturalny: 0,43% (2005). Analfabetyzm: 0%. Skład etniczny: Francuzi (46,8%), Monegaskowie (rodowici mieszkańcy Monako, 16,6%), Włosi (16,5%).

Religia: katolicy (87%). Średnia długość życia: mężczyźni 75 lat, kobiety 83 lata (2005).
Warunki naturalne
Monte Carlo, port jachtowy

Monako obejmuje skalisty cypel o wysokości 65 m i wąski pas wybrzeża Morza Śródziemnego.

Klimat śródziemnomorski z gorącymi, suchymi latami i łagodnymi zimami, średnia temperatura powietrza dla stolicy kraju wynosi: w styczniu 10°C, w lipcu 24°C, suma roczna opadów ok. 780 mm.
Historia
Terytorium dzisiejszego Monako w starożytności zamieszkiwali Fenicjanie, następnie Grecy i Rzymianie. Od X w. pod rządami Genui, jako własność patrycjuszowskiego rodu Grimaldich. W 1346 Monako wyodrębniło się jako samodzielne księstwo feudalne, pozostając nadal pod zwierzchnictwem Genui. W 1524 przeszło pod protektorat Hiszpanii, w 1793 włączone do Francji. Po klęsce Napoleona Monako odzyskało autonomię pod protektoratem Królestwa Sardynii. Ponownie pod protektoratem Francji od 1860.

W 1863 założono pierwsze kasyno gry w Monte Carlo, jego działalność od samego początku przynosiła krajowi poważne dochody. W 1865 Monako podpisało unię celną z Francją. Dekretem książęcym z 1869 w Monako zniesiony został podatek dochodowy. Od tego momentu zaczął się stały napływ do księstwa zamożnych cudzoziemców, chroniących się przed polityką fiskalną swych ojczystych krajów.

W 1911 zakończyły się w Monako rządy absolutne, uchwalono konstytucję, zgodnie z którą Francja otrzymała prawo stacjonowania swych wojsk na terenie księstwa oraz zyskała kontrolę nad zawieranymi przez Monako traktatami międzynarodowymi. W latach 1942-1944 pod okupacją hitlerowską. W 1949 tron objął książe Rainier III. W 1962 uchwalono nową konstytucję, która znacznie powiększyła kompetencje parlamentu, ograniczając zarazem wpływ Francji na politykę księstwa. Wprowadzone w tym samym czasie szczegółowe przepisy podatkowe spowodowały konieczność renegocjacji postanowień unii celnej. Zmodyfikowany akt oba kraje podpisały ponownie w 1962. 2005 po śmierci księcia Rainiera, władzę przejął jego syn - książę Albert.

Śmierć Rainiera III, zmiana warty przed pałacem w Monako, 2005

Albert II, książę Monako, 2004
Ustrój polityczny
Konstytucyjna monarchia dziedziczna (od 1962) z parlamentem – Radą Narodową z 24 miejscami (członkowie wybierani na pięcioletnią kadencję).
Gospodarka
Głównym źródłem dochodów Monako jest turystyka. Zlokalizowane są tu najsłynniejsze kurorty świata. Liczne kasyna gry, miejsce słynnych międzynarodowych zawodów samochodowych: Rajdu Monte Carlo i Formuły I - Grand Prix Monako. Ważne międzynarodowe centrum biznesu. Dochód narodowy 27 000 USD na 1 mieszkańca (2000).